
Satu hari tibalah masanya abah pergi bermain bola
anak : Abah nak gi mana? ...adik ikut...
bapak: takleh ah..abah nak gi main bola...
adik: adik nak ikut gak...nak ikut...
abah: takleh cuba dengar cakap abah ni....nanti abah bawak adik gi ek....
adik: ah angan awan dengan adik...taknak.... egi,....huh abah ucuk...uwek...
abah: takpe ah anak kawan takpa abah tak kisah.
abah : meh salam abah sayang....
Bila abah dia bukak aje pintu...
Anak: bai abah....
Abah: bai sayang. nanti abah balik ek.
5 minit kemudian...
Anak: ibu abah ne?
ibu: abah main futsal...
Anak: ibu abah ne........
ibu : main futsal sayang.
anak: eiii...ibu ni abah ne?
ibu: ko nikang ada yang kena belasah kat ibu...
anak: ibu abah ne? kang adik kung kang....angan awan adik...egi...egi,.....
pastu dengan muka tak malu nya datang tido lepak kat aku.....mamat ni memang tahap muka tak malu....wa...wa....
Nilah romanya seorang anak menanti kepulangan bapaknya....
Sian anak ibu....
Sunday, November 16, 2008
Penantian Seorang Anak.
Dicatat oleh dunia ku di 11:58 PM
Label: Rekaan Sejati
Subscribe to:
Post Comments (Atom)


0 ulasan:
Post a Comment